Het beding van terugkeer
Het beding van terugkeer is een clausule in een schenking waarbij de schenker bepaalt dat het geschonken goed automatisch of op keuze terugkeert naar hem/haar wanneer de begiftigde vóór de schenker overlijdt.
Waarom gebruikt men dit zoal?
-
Om te vermijden dat een geschonken goed in de nalatenschap van de begiftigde terechtkomt.
-
Om te voorkomen dat het goed naar de schoonfamilie of andere erfgenamen gaat.
-
Om het vermogen binnen de eigen familie te houden.

De terugkeer 'activeren'
Als een roerende schenking (zoals geld, effecten, kunst, juwelen…) jaren geleden werd gedaan mét een beding van terugkeer, dan moet je bij het overlijden van de begiftigde de terugkeer activeren volgens het soort beding dat in het bewijsdocument of de akte staat.
Wat je precies moet doen, hangt af van gewoon of optioneel beding van terugkeer.

Wat moet je concreet doen wanneer het beding van terugkeer moet worden toegepast?

De twee soorten bedingen uitgelegd
1. Gewoon (automatisch) beding van terugkeer
-
De terugkeer gebeurt automatisch bij overlijden van de begiftigde.
-
De schenker hoeft niets te doen.
-
Het goed valt niet in de nalatenschap van de begiftigde.
-
Geen erfbelasting.
2. Optioneel beding van terugkeer
-
De schenker moet kiezen of hij de terugkeer wil.
-
Dat gebeurt via een verklaring, vaak bij de notaris.
-
Erfbelasting hangt af van de vraag of er retroactiviteit is opgenomen in de akte.